Rijschool

Beginnen met autorijlessen nemen is iets spannends. Je rijbewijs halen kost bergen geld, tijd en oefening en dus kies je niet zomaar voor de eerste de beste rijschool. Daarom doe ik maar eerst een zoekrondje op het internet naar rij-opleidingen in de omgeving. Wat me als eerste opvalt is de hoeveelheid rijscholen: in Rotterdam alleen al zijn meer dan driehonderd rijscholen gevestigd. Wat ook (en misschien nog wel meer) opvalt, zijn de namen van de rijscholen. Het moet stoer klinken, professioneel overkomen of vooral opvallen. Om er maar een paar op te noemen: Verkeersschool Roadstar, Autorijschool Safe Traffic, Rijschool Record, Rijschool Expert, Rijschool VolGas. Maar één rijschool heeft een wel heel opmerkelijke naam: Rijschool Psalm 126. Nog maar net begonnen, geen website te vinden, alleen een mobiel nummer. De vraagt doemt onvermijdelijk op in ieders hoofd: waarom noemt iemand zijn rijschool naar een Psalm?  Wil de rijschoolhouder alleen christelijke mensen lesgeven? Heeft hij of zij evangelische ambities? Of heeft de Psalm iets bijzonders te vertellen over autorijles?
Ik pak mijn bijbel uit de kast en lees de Psalm. Het gaat over vreugde, over God die het lot van zijn volk omkeert; niet echt iets wat met je rijbewijs te maken heeft. Of zou vers zes (‘Wie in tranen op weg gaat, dragend de buidel met zaad, zal thuiskomen met gejuich, dragend de volle schoven’) beeldspraak zijn voor de autorijlessen? Dat je huilend (van de tegenzin of de angst) de auto instapt, maar er juichend uitkomt na een succesles?
Mijn nieuwsgierigheid is alleen maar groter geworden en in een giechelende opwelling besluit ik de man (ergens ga ik er vanuit dat het een man is) een sms te sturen. Zonder mijn naam eronder te zetten stuur ik:  ‘Even een nieuwsgierige vraag: waarom heeft u uw rijschool de naam Psalm 126 gegeven?’

Even later trilt mijn mobiel. Het nummer wat ik van internet geplukt heb, staat in de display. Ik houd mijn lach in en voel de zenuwen in mijn buik als ik opneem.
‘Hallo?’
‘Hallo.’  Aan de andere kant van de lijn hoor ik een man met een niet-westers accent. En een afwachtende stilte. De man verwacht natuurlijk dat ik mijn via sms gestelde vraag nog een keer stel.
‘Met Marijke,’ zeg ik, om het ijs te breken.
‘Hallo. U vroeg naar de naam van mijn rijschool?’
‘Ja, dat klopt! Ik hoorde dat er een rijschool was met deze naam en ik ben zo nieuwsgierig waarom u het zo heeft genoemd!’
Vol verwachting klopt mijn hart. Nu komt het. Een achterliggende gedachte, een diepere laag, een bijzondere connectie met autorijden. Een geniale inspiratie. Maar het antwoord blijkt veel simpeler.
‘Ik vond het een mooie tekst. Ik heb heel veel meegemaakt, maar God was altijd bij me. Daardoor is deze tekst bijzonder voor mij geworden. Toen ik mijn rijschool begon, moest ik een naam verzinnen. Toen heb ik voor deze tekst gekozen.’
‘Heeft de tekst dan ook nog relatie met autorijden?’ vraag ik toch maar voor de zekerheid.
‘Nee, ik vond het gewoon een mooie tekst.’
Dus geen achterliggende gedachten, diepere lagen of een bijzondere link met autorijden. Gewoon een mooie Psalm, met persoonlijke waarde. Ik vraag me af of de man erover na heeft gedacht dat een dergelijke naam misschien niet handig is voor de PR.
“Maar,” besluit de man alsof hij mijn gedachten kan lezen, “ik denk niet dat ik makkelijk aan leerlingen kan komen, met een Bijbeltekst als rijschoolnaam.”

Een reactie op “Rijschool

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s