Spring naar inhoud

Nu wordt het echt

“Ik ga het nu doen, wil je erbij zijn?” Sander staat op de trap en kijkt me aan, zijn hoofd om de hoek van de deur gestoken. “Neu, ik ben wel lekker bezig, ik geloof het wel,” zeg ik terwijl ik maar heel even opkijk van mijn laptopscherm. Sander loopt de trap op naar boven en ik ga verder met wat ik aan het doen was. Ik verbaas mezelf, dat ik niet meer waarde hecht aan dit moment. Ik werk op rustig tempo door aan het redigeren van iemands verslag en na een aantal minuten komt Sander weer beneden.
“De tickets zijn betaald, hoor!”

Mocht je hebben gedacht dat het vorige berichtje een éénaprilgrap was: het is géén grap. De eerste echte grote stap is gezet: we gaan vier maanden samen op reis!

De afgelopen tijd stond in het teken van overwegingen. We lazen reisboekjes door, brainstormden over de bestemmingen waar we wel/niet heen willen, hoe lang we overal willen blijven, waar we onze verjaardagen en de feestdagen willen vieren. Landen werden overwogen en vielen af. Japan, heel gaaf, maar uit de route en duur. India, zowel goede als slechte verhalen over gehoord en misschien wordt het dan weer teveel van het goede. Beter langer in één land en dan minder landen in totaal dan overal vluchtig doorheen rennen. De route en tijdsplanning werden steeds concreter. En toen werd het 25 april. Een zware aardbeving liet half Nepal instorten, ontnam miljoenen mensen het leven en nog meer mensen hun woonplaats. Binnen twee weken waren er nog twee aardbevingen, een hel op aarde, en ik voelde me bijna beschaamd dat ik – midden in deze ellende – me druk maakte over hoe we onze reisroute moesten aanpassen. Toch moest ook dat gebeuren, want de dag van de boeking kwam steeds dichterbij. We besloten op basis van het principe “Less is more” en besloten om de tijd die hiermee ‘over was’ te verdelen over de landen die we al hadden bedacht. Gewapend met een mooi plan namen we afgelopen vrijdag de trein naar Amsterdam om te gaan praten met Eva, de Azië-specialist van WTC.nl.

Anderhalf uur later was de boeking gedaan en nog een paar uur later stond Sander op de trap en vroeg me of ik erbij wilde zijn als hij de tickets ging betalen. En dus ben ik nu, op 22 jarige leeftijd, in het bezit van misschien wel meer vliegtickets dan mijn ouders in hun hele leven hebben gehad.

Op vijftien oktober vertrekken we vanuit Amsterdam naar Beijing in China. Gedurende vier weken zullen we China rondtrekken, waarna we op elf november vanuit Shanghai zullen doorvliegen naar Taipei in Taiwan. Daar zullen we een maand doorbrengen, waarna we op negen december een vliegtuig zullen nemen dat ons naar Bangkok brengt, in Thailand. Daar zullen we de laatste negen en een halve week doorbrengen. Op zestien februari scheiden dan onze wegen. Ik vlieg terug naar Amsterdam en Sander zal nog twee maanden doorbrengen in het (hopelijk zonnige) Nieuw Zeeland.

Spannend hè?!

(Photo by Michel.h via Compfight cc)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s