“En, hoe was het?”

“En hoe was het?” vragen nog steeds mensen aan me, als ik ze weer zie voor het eerst sinds mijn reis. Sommigen mensen menen de vraag oprecht. Anderen grijzen als ze het zeggen, omdat zij snappen dat het niet mogelijk is om kort antwoord te geven op deze vraag. Vier maanden lang trok ik door vier landen, ontmoette ik heel veel mensen, leerde ik bergen over mezelf en over Sander, bezocht ik prachtige plekken en maakte ik leuke en minder leuke dingen mee. Wat moet ik dan met de vraag “En, hoe was het?”. Maar ja, ik doe toch maar een poging. “Leuk” antwoord ik wel eens, gevolgd door: “Stom”. En zo kan ik een heel rijtje maken: vermoeiend, enerverend. Uitdagend, simpel. Geweldig, vreselijk. Gezellig, ergerniswekkend. Dan weet je wel “hoe het was”, maar dan ben je waarschijnlijk niet tevreden met het antwoord.

“Wat is dan het mooiste wat je hebt gezien of meegemaakt?” vragen sommigen dan als vervolgvraag. Ook alweer zo’n rotvraag. Elk land had zijn hoogtepunt qua cultuur of natuurschoon, maar ook hebben we in ieder land bijzondere dingen meegemaakt. Ik kan niet kiezen. Er is te veel. En zo heb ik nooit het goede antwoord op vragen over mijn reis. “Ik ga je niet eens vragen hoe het was” zei laatst een vriend aan de telefoon, “ik wil gewoon dat je uit jezelf dingen vertelt als we samen door de stad lopen en er komt een herinnering op, da’s veel leuker.” Wat een heerlijke reactie! En ook al heb ik die vriend nog niet gezien sinds ik terug ben, weet ik zeker dat ook hij wel verhalen zal horen over mijn reis, want voorlopig blijven er genoeg herinneringen die met regelmaat bovenkomen. Als ik ’s ochtends bij mijn ontbijt een beker warme sojamelk drink, denk ik aan het door Tony en Ching aangerade drukke ontbijttentje in Taiwan, waar we een kwartier in de rij moesten wachten op een traditioneel Taiwanees ontbijt. Of aan het vrouwtje in Taitung die ons de tweede keer al herkende en ons met een brede glimlach en veel enthousiasme bediende. Als het vanuit het niets ineens heel hard begint te regenen en iedereen zich chagrijnig in zijn kraag terugtrekt, zie ik het viaduct voor me in Kuala Lumpur, waar we meer dan een halfuur vastzaten samen met tientallen scooterrijders omdat een tropische regenbui was losgebarsten die van de weg een rivier maakte. Als ik meditatieve panfluitmuziek aanzet denk ik aan de drie avonden die we bij de Mahasiddha Yogaschool in Chiang Mai doorbrachten voor de “Art of Dying” workshop en over de inspirerende boeken die we lazen in Chiang Mai en Pai. En als ik ’s avonds naar bed ga denk ik aan Roland en Christina die me de oefening leerden om een minuut lang te praten over wat er fijn was aan mijn dag. De hele dag door komen herinneringetjes boven, zie ik beelden voor me, denk ik met een glimlach aan iets wat we hebben meegemaakt.

Het goede leven

Tropische Regen

Op het moment van schrijven zit ik met de laptop op schoot foto’s uit te zoeken van mijn reis. Dankzij de geweldige functie van Picasa om collages te maken van meerdere foto’s lukt het me hopelijk om straks een fotoalbum in te plakken met maximaal 400 plaatjes. Ik hoop het voor half april af te hebben, zodat Sander en ik vlak na zijn terugkomst eens heerlijk foto’s kunnen terugkijken. Bergen mooie herinneringen en foto’s zijn een mooi overblijfsel van mijn reis. Maar wat voor mij veel belangrijker is, zijn de lessen die ik heb geleerd over mezelf en Sander, de onderwerpen waar ik diep over heb nagedacht en de afstand die ik heb kunnen nemen van mijn leventje zodat ik mijn zegeningen kon herwaarderen en kon nadenken over wat ik moest veranderen. Misschien is het juiste antwoord op de vervolgvraag “Wat is dan het mooiste wat je hebt gezien of meegemaakt?” dus wel: “Dat ik vier maanden lang samen was met Sander” of “dat ik vier maanden lang de ruimte en tijd heb gehad om na te denken en me te ontwikkelen.” Mensen denken misschien bij reizen aan een eindeloos lange vakantie waarin je bezienswaardigheden bezoekt, foto’s maakt en lekker eet. Dat klopt in zekere zin ook. Maar reizen betekent ook iedere zoveel dagen weer vertrekken, helemaal op jezelf aangewezen zijn, geen eigen plekje en een gebrek aan privacy hebben, improviseren en aanpassen. Dat onderdeel van reizen is heel intensief, vermoeiend en indrukwekkend. ‘Uit je comfortzone stappen’, hoe stom die term ook klinkt. Ik heb geleerd hoe ik reageer als ik na een zeven uur durende busrit misselijk en hongerig aankom in een nieuwe stad, in een hostel met een niet zo fijne sfeer, erachter kom dat alle enigszins ‘veilige’/bekende eetgelegenheden al gesloten zijn en we dus veroordeeld zijn tot alweer Aziatisch eten (waarvan het idee alleen al me nog misselijker maakt). Ik heb geleerd hoeveel tijd ik nodig heb om bij te komen van zo’n reisdag, of van een paar drukke dagen sightseeing in een stad. Ik heb geleerd hoe ik mezelf een gevoel van ‘thuis’ kan geven op iedere mogelijke plek. Sander en ik hebben geleerd hoe we tijd voor onszelf kunnen nemen als we 24/7 bij elkaar in de buurt zijn. Ik heb nagedacht over wat mijn vriendschappen en relaties voor me betekenen, wat mijn belangrijkste waarden zijn en welke activiteiten mij gelukkig maken en voldoening geven. Dat zijn de dingen die ik het meest waardevol vind van deze reis. Veel en veel meer dan welke mooie berg of waterval dan ook.

Wijsheid

Maar ja, een mens wil ook wat en dus zal ik ook na deze blog nog steeds wel mensen ontmoeten die me alsnog vragen: “En, hoe was het?”. Of die me toch vragen om een top zoveel te maken van de leukste dingen die we hebben gedaan of meegemaakt. Dus nou ja, om dan toch maar een poging te wagen…. (niet op chronologische volgorde)

* De prachtige omgeving in Pai, Noord Thailand, met bergen, watervallen, grotten, de canyon en iedere avond een prachtig ondergaande zon.

* Het raften op de rivier in Hualien met vijf ontzettend leuke mensen uit Australië, waarbij ik alles vergat en helemaal opging in de natte werkelijkheid van overeind blijven en de adrenaline in mijn bloed.

Raften in Hualien

* De adembenemende natuur in de Taroko George van Taiwan.

* De dichtbegroeide sprookjesachtige tropische bossen en de tot aan de horizon uitgespreide theevelden in de Cameron Highlands.

Cameron Highlands

* De warmte en gezelligheid van ons hostel in Hualien, waar we een filmavond hielden, spontaan een rondleidingstourtje kregen aangeboden naar de zee en een kreekje waar we konden zwemmen en waar de hosteleigenaresse ook voor ons lunch kocht.

* Het weerzien met Tony en Sissi die voelde alsof er nooit twee jaar zonder contact tussen had gezeten en alsof Sander er altijd al bij was geweest.

Tony en Sissi

* Mijn fijne verjaardagsavond in een romantisch restaurant dat we hadden aangeraden van een Engelse vrouw, waar we genietend van mooie live muziek bij kaarslicht genoten van een heerlijke kaasplank.

* Het park in Chiang Mai waar iedere middag een flinke groep mensen acroyoga en circuskunstjes uitvoerden. De sfeer was er heerlijk en creatief en we kwamen daar graag op een kleedje ons boek lezen of gewoon rondkijken naar de acrobatiek om ons heen.

* De vijfentwintig uur durende treinreis van Chengdu naar Guilin waarin iedereen zo geïnteresseerd in ons was, ons probeerden Chinees te leren en waarin Sander en ik hele diepe heftige gesprekken voerden.

Nachttrein naar Guilin

* De absurde maar prachtige omgeving in Guilin met karstgebergte die bijna mystiek was toen we in de regen een boottocht maakten naar Yangshuo.

* Het heerlijke hostel waar we in Yangshuo terecht kwamen met het enorme raam dat uitzicht gaf op het platteland en de bergen en waar we eindelijk weer eens zelf konden koken.

Yangshuo

* De talloze rondjes die we hebben gereden op de scooter overal in Thailand, heerlijk met mijn armen om Sanders middel en mijn hoofd op zijn schouder.

Als ik eenmaal begin, komt de ene na de andere herinnering op, in willekeurige volgorde als een bak kaarten waar je doorheen bladert. Ik voel me gezegend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s