Spring naar inhoud

Samen trillen

Net een middag gewerkt en de hele weg naar huis gewandeld. Nu ben ik toe aan mezelf, dus huispak aan en hups op de bank. Ik lig nog geen minuut of Amira kruipt al bij me op de bank. Voor ik het weet ligt ze pal bovenop me en voel ik haar gespin in mijn buik trillen. Iets rustgevenders ken ik bijna niet (alleen Sanders hartslag horen als ik op zijn borstkas lig). Heerlijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Vul hier je emailadres in om deze blog te volgen en notificaties van nieuwe berichten te ontvangen per mail.

Voeg je bij 39 andere volgers

Lees meer van mij