Het stille Rome

Het staat op nummer 22 van mijn bucket list (die overigens niet op volgorde is geschreven): mijn ouders meenemen op ‘Romereis’. Zo’n negen jaar geleden kwam het item op mijn lijst, toen ik jubelend terugkwam van de bezongen Romereis. En sindsdien heeft het gewacht tot ik het eindelijk kon afstrepen. Continue reading “Het stille Rome”

Lieve Dordrecht

Lieve Dordrecht,

Je moet weten: je bent heel speciaal voor me. Je bent een stad uit duizenden en geeft me het ultieme gevoel thuis te zijn. Zodra ik vanuit de trein de scheefgezakte Grote Kerk zie, slaak ik een zucht van tevredenheid. Continue reading “Lieve Dordrecht”

Tjoeke tjoeke tuut tuut

Stel je een landweg voor, op het platteland van Zeeland. In de verre omgeving is er geen ander verkeer dan jij op je fiets, tussen de fruitplantages, de weilanden met paarden en de lange, hoge hagen met bomen. De landweg kruist een oude treinrails, dat flink overgroeid met gras duidelijk niet meer wordt gebruikt. Continue reading “Tjoeke tjoeke tuut tuut”

Oost west, thuis best

Als je eens rustig door de berichtjes op deze weblog scrolt, kom je aardig wat plaatsen van de wereld tegen. Wereldsteden zoals Beijing en Kuala Lumpur, berggebieden in Taiwan, een klein dorpje in Thailand en oude steden in Nederland. Ik ben pas vierentwintig jaar oud, maar ik heb toch al aardig wat van de wereld gezien. Continue reading “Oost west, thuis best”

Naar het oosten

Vroeger klonk ‘in Nederland blijven’ me altijd suf in de oren als iemand me zijn vakantieplannen vertelde. Nederland is toch saai, bekend, koud en niet interessant? Waarom ga je niet naar Frankrijk naar van die schilderachtige dorpjes in de glooiende heuvels, of naar Zweden om door die eindeloze sprookjesachtige naaldbossen te rijden met verstilde meren en rode houten huisjes? Er is toch zoveel meer keuze dan Nederland?

Continue reading “Naar het oosten”